Het maken van een historische roman 6

In een historische roman ontkom je natuurlijk niet aan een misdrijf. Vooral de hoofdpersoon moet het dan ontgelden. Maar hoe zat dat eigenlijk met de bestraffing van de misdaad in het negende-eeuwse Kennemerland?

De afwikkeling van strafbare feiten was na de Romeinse tijd steeds een aangelegenheid tussen de dader en het slachtoffer. Bij een misdrijf was het aan het slachtoffer of zijn familie, om actie te ondernemen tegen degene die hun onrecht had gedaan. Er volgden dan onderhandelingen met de dader en diens familie om te proberen het conflict te beslechten. Dit gebeurde meestal door een overeenkomst op financieel of materieel vlak als genoegdoening. Ze konden er echter ook voor kiezen om een strafproces tegen de dader aan te spannen. Er was dus geen openbaar ministerie dat een vervolging in stelde. Als een slachtoffer er op stond een strafproces tegen de dader te beginnen, dan moest hij een formele aanklacht indienen bij de rechtbank. Dan was het nog maar de vraag of het hem werd toegestaan een proces te beginnen. Dat hing voor een groot deel van de maatschappelijke positie van de benadeelde af. Als het proces werd toegestaan namen de partijen er op voet van gelijkheid aan deel. (Zie hier één van de redenen om een proces niet toe te staan) Officieel was de voorzitter van de rechtbank de vorst, maar in de praktijk was dit meestal een vervanger. Hij sprak tenslotte het vonnis
uit.

De bewijsvoering bestond uit de diverse eden die de betrokkenen aflegden. De ene partij vertelde zijn verhaal met een betichtingseed en de tegenpartij met een onschuldseed. Deze eden werden versterkt door bijkomende eden. Deze werden afgelegd door de eedhelpers (de vriendjes van de strijdende partijen). Kwamen ze er dan helemaal niet uit, konden de rechter(s) altijd nog een godsoordeel vragen. Deze werd in de vorm van een proef gestoken, waardoor je eindelijk wist welk van de twee partijen gelijk had. Bij het verzinnen van zo’n proef zou een steeds grotere originaliteit worden getoond.

Dit is toch heerlijk! Je kan er alle kanten mee uit. De misdadiger zou uiteindelijk gewoon de voorzitter van de rechtbank kunnen zijn.


Twitter Facebook LinkedIn Volgen


Het maken van een historische roman 6

Fonds

Optimisten en pessimisten

Kinhem, wachttijd

Het boek is af

Eten in de vroege middeleeuwen