Het maken van een historische roman 9

Soms valt iets prachtig op z’n plek. Zo had ik gebeurtenissen laten plaatsvinden, die bij het uitschrijven prachtig op hun plek vielen doordat in 2 verschillende jaartallen gebeurtenissen plaatsvonden, die er naadloos bij aansloten. Twee keer werd mij een oorzaak voor mijn bedachte gebeurtenis op een presenteerblaadje door de geschiedenis zelf aangegeven. Het schrijven gaat met horten en stoten, omdat ik mezelf steeds afleid. Ik neem mij voor om verder te gaan waar ik de dag ervoor was gebleven. Dat is makkelijk, want Word geeft bij het openen van het document een pop-up, die je bij aanklikken op die plek in de tekst zet. Helaas ga ik scrollen, waardoor mijn oog wordt getrokken naar een punt verderop in het verhaal. Dan bedenk ik mij dat ik daarvoor toch nog iets moet uitzoeken. Vervolgens boeit het mij zo, dat ik daar verder ga schrijven. Als ik uiteindelijk terugkeer naar het tekstgedeelte waar eigenlijk aan gewerkt moest worden, springt ineens een heel ander idee in m’n hoofd en merk ik vervolgens dat er geschrapt dient te worden omdat het verhaal door die ingreep niet meer loopt. Maar héé! Na die verandering klopt het net geschreven vervolg verderop niet meer, terwijl ik daar zoveel tijd had ingestopt. Voor één van mij personages werd het dringende noodzaak om te veranderen. In een ogenwenk had ik hem van 1.55 m naar 1.85 m. laten groeien en werden de biceps en borstkas aanmerkelijk omvangrijker. Wat is schrijven toch een vreemd fenomeen.


Twitter Facebook LinkedIn Volgen


Het maken van een historische roman 9

Fonds

Optimisten en pessimisten

Kinhem, wachttijd

Het boek is af

Eten in de vroege middeleeuwen