Het kalifaat van Córdoba

Mohammed I (823-886), voluit Abû `Abd Allah Muhammad ben ‘Abd ar-Rahman was emir van Córdoba vanaf 852 tot 886. Omdat het islamitische rijk van de Omajjaden in Spanje een belangrijke rol speelt in m’n historische roman, heb ik hem gepromoveerd tot kalief en z’n rijk tot een kalifaat. Córdoba was de hoofdstad van dit rijk. Het is echt een kalifaat geweest, maar pas vanaf 929. Op dat moment waren er 3 kalifaten. Dat van de Abassiden in het Midden-Oosten, het Fatimidische kalifaat in Noord-Afrika en natuurlijk dat van de Omajjaden. Deze periode geldt als het hoogtepunt van islamitisch Iberië. De Omajjaden waren relatief tolerant ten aanzien van minderheden, zoals de christenen en joden die in het gebied woonden. Het kalifaat werd een toevluchtsoord voor joden die elders vervolgd werden en het aantal joden in Spanje en Portugal nam toe. Córdoba werd een centrum van zowel Arabische als Joodse cultuur. Christenen leefden in onafhankelijke gemeenschappen maar werden wel door de cultuur van de islamitische overheerser beïnvloed. Vrijwel iedereen heeft wel eens een afbeelding gezien van de Mezquita, de kathedraal van Córdoba, die gebouwd werd als moskee tussen 756 en 788 en die later werd uitgebreid. Het was tijdens het kalifaat de grootste moskee in Europa en de tweede grootste na Mekka van de wereld. Córdoba was met zo’n 300.000 inwoners een veel grotere stad dan andere steden in West-Europa in de middeleeuwen. De straten waren geplaveid en verlicht. De huizen hadden dakpannen. Er was in ruime mate stromend water. Het was een intellectueel centrum, waarvan de 70 bibliotheken van de stad getuigden. Een bijnaam van Córdoba was ‘Sieraad van de Wereld’. Uit heel Europa kwam men colleges volgen aan z’n universiteiten.

Zowel de stad als de kalief spelen een rol in de omzwervingen van de twee hoofdpersonen in m’n boek ‘Kinhem’ en ons woongebied profiteert daar tenslotte van.


Twitter Facebook LinkedIn Volgen


Het kalifaat van Córdoba

Fonds

Optimisten en pessimisten

Kinhem, wachttijd

Het boek is af

Eten in de vroege middeleeuwen